Bazı şeylerin niceliğinden çok niteliği değerlidir

İzmir İl Milli Eğitim Müdürü Dr. Ömer Yahşi, 2 yıla yakın süredir Yeşilay İzmir Şube Başkanı olarak görev yapıyor.

Dr. Ömer Yahşi’nin eğitimci kimliğini ustalıkla kullandığı bu alandaki faaliyetleri “sessiz güç” olarak tezahür ediyor. Belki de çığlık atamayanların kahramanı oluyor.

Yahşi, üç ay önce bir toplantıda ilk kez basın karşısına çıkmıştı. Sivil toplum projelerinde ihtiyaç duyulan eğitimi bu kadar isabetli kullanmasından etkilenenler, “Keşke bütün illerde eğitimciler Yeşilay temsilcisi olsa…” fikrini ortaya attı.

Yahşi, “Keşke bize ihtiyaç hissetmeden sivil vatandaş, sorumluluk alsa” karşılığını vermişti.

Yeşilay’ın yürüttüğü projelere sahip çıkılıp toplum bilincine yerleştirilmesi işte bu yüzden değerli.

Sosyal medyanın, yazılı kültürle bağları kopardığı bir dönemde; ilgi ve dikkatin; coşku ve heyecanla yer değiştirmesi bile genç bireyleri “anında haz, yaşam sevinci ve keyif” üzerine teşvik edici etkisi var.

Bunun sonucunda ortaya çıkan “sorumluluk yüklenilmemiş özgürlük”, gençleri çeşitli bağımlılıkların kucağına atıyor.

Yeşilay yönetimi, İzmir genelinde okullarda, konferans salonlarında gençlerin bağımlılığa bulaşmaması için toplantılar düzenliyor.

İzmir İl Milli Eğitim Müdürü Dr. Ömer Yahşi, bağımlılara ve ailelerine daha fazla destek olmak için Yeşilay’ın kentteki fiziki imkânlarını tarihindeki en üst noktasına ulaştırdı. SAĞLIKLI YAŞAM LİGİ Türkiye Yeşilay Cemiyeti iş birliğiyle İzmir İl Millî Eğitim Müdürlüğü öncülüğünde yürütülen İzmir Yeşilay “Sağlıklı Yaşam Ligi” projesinin toplum bilincine yerleşmesi için çalışmalar artırıldı.

Yeşilay’ın pilot il olarak seçtiği İzmir’de uygulanan “Sağlıklı Yaşam Ligi" bu başarıların gölgesinde gelişip 30 ilçesinde yaygınlaştırılacak. Yeşilay kulüpleri, Yeşilay köşeleriyle okullarda çocukların sağlıklı yaşam alışkanlıkları kazanması ve bağımlılıklara karşı farkındalıklarının desteklenmesi hedefleniyor.

Konu önemli, içeriği derin, bu ortak amaca katkıda bulunmanın kutsal değeri var.

Avrupa genelinde dalga dalga yayılan kitlesel protestoları görünce bunun değeri ve önemi daha net anlaşılıyor. Eğitim sorunları, yüksek enflasyon ve kemer sıkma politikalarına karşı toplumsal öfkenin tezahürü…

Konunun temeli nihayetinde yukarıda anlattığımız konulara gelip dayanıyor. Gençlerin öne sürüldüğü protestolarda biriktirilmiş öfkenin patlaması var. Çünkü sancısız büyümüş bir neslin refahının kısıtlanması, ebeveynlerinin çalışıp hazırladığı hayatın içinde oyuncaklarının ellerinden alınması hissiyatıyla hareket ettikleri de bir gerçek.

Artık onlara kamu mallarını yakıp yıktıklarını, yüzlerce yıllık eserleri tahrip ettiklerini, vandallıkla hak aramanın ayrı olduğunu anlatmanın imkânı kalmadı. KUSURLARI KORKULARI OLDU Fransa’daki ilk olaylar, liseli öğrencilerin düşük gelirli mahallelerinde okulların bakımsızlığı, personel eksikliği ve eğitim reformlarına tepki göstermesiyle başladı.

Öğretmenler, sendikalar, gıda fiyatları artış ve yetersiz maaşları bahane ederek sokaklar savaş alanına çevrildi.

Komşu ülkeler İtalya, Portekiz, Belçika, Arnavutluk’ta da olaylar yayılmaya başladı.

Kısaca Avrupa’da yeni nesil gelecek kaygısı, kamu hizmetlerinde gerileme, gıda ve enerji kriziyle birlikte toplumsal patlamaya yol açtı.

Bu çocuklar bugünkü atalarının dünyasında yaşamıyor. Ancak bu dünyayı hazır buldular ve yetiştirildikleri konfor içinde yaşamak istiyor.

Onlar geçen yüzyılın acı olaylarını yaşamadı. Ekonomik krizlerinden etkilenmedi. Ancak dünyayı saran ekonomik daralmada onlar boğulduklarını düşünüyor.

Acı çekmeden yaşadıkları huzurun sonsuza dek süreceğini düşünen gençler, bedeli ödenmemiş bir mutluluğun ardındaki acıyla yüzleşiyor.

Bugün bu gençler, “Bu ülkeyi atalarımız kan dökerek kazandı, siz bir günde yakıp yıktınız. Bunu düşman yapmadı!” diyen yöneticilerini duymayacaktır.

Çünkü o değerlerle yetiştirilmedi.

Türk gençlerinin haksızlığa itirazındaki ölçüsü, devletine ve vatanına bağlılığını asla zedelemez.

Aradaki bu fark çok kıymetli.

Kökleri kazınmış mevsimlik otlar gibi kurumaya başlayan Avrupalı gençler, yokluk ve geçici sıkıntılara katlanmak istemiyor.

Maddeye ve dijital dünyaya bağımlı hale gelmiş gençliğin ateşini söndürmeye Avrupa’nın gücü de yetmiyor.

İşte Yeşilay’ın geleneksel kadim meselesine eğitim camiasının sahiplenmesi bu yüzden değerli.

Emeği geçenlere minnetle…