Uzman isim Manisa'daki saldırıyı değerlendirdi: 'Güvenli okul, yalnızca kapısında güvenlik bulunan okul değildir'

Psikolog Tevfik Zeylan, kaleme aldığı yazıda: “Bir saldırı gerçekten silah ateşlendiği anda mı başlar?” sorusunu gündeme getiren Zeylan, asıl bakılması gereken noktanın olayın yaşandığı birkaç dakika değil, o ana kadar geçen süreç olduğunu ifade etti. 

“Güvenlik anlayışımızı okul kapısına indirgersek son aşamaya müdahale etmiş oluruz”

“Bu tür olaylardan sonra ilk refleksimiz doğal olarak fiziksel güvenlik önlemlerini artırmak oluyor. Kameralar, okul girişlerinin kontrol edilmesi, güvenlik görevlileri… Bunların hepsi elbette önemlidir. Fakat bütün güvenlik anlayışımızı okul kapısına koyacağımız bir görevliye indirgersek meselenin yalnızca son aşamasına müdahale etmiş oluruz.”

Zeylan, okul içinde öğretmen, aile, psikolojik danışman ve öğrenciler arasında kurulacak iletişimin önemine dikkat çekerek, farklı kişilerin fark ettiği değişimlerin bir araya getirilebilmesi gerektiğini vurguladı.

“Öğretmen sınıfta öğrencinin davranışlarında ciddi bir değişiklik fark edebilir. Aile evde bambaşka bir değişim gözlemleyebilir. Arkadaş grubu tehdit içeren konuşmaları duyabilir. Psikolojik danışman öğrencinin uzun süredir yaşadığı bir problemi biliyor olabilir. Ancak bu parçalar hiçbir zaman bir araya gelmezse herkes yalnızca hikâyenin küçük bir bölümünü görür.”

“Tehlikeli bir ‘profil’ aramak bizi yanlış yere götürebilir”

Saldırıların ardından belirli bir kişilik tipinin “tehlikeli” olarak görülmesinin yanlış sonuçlara yol açabileceğini belirten Zeylan, özellikle içe kapanıklık, yalnızlığı sevme ya da psikolojik destek alma gibi özelliklerin tek başına şiddet göstergesi olarak değerlendirilmemesi gerektiğine dikkat çekti.

“İçe kapanık olmak, yalnız kalmayı sevmek, arkadaş çevresinin az olması, öfkeli görünmek ya da psikolojik destek almak bir insanı şiddete eğilimli yapmaz.”

“Birisine zarar verme tehdidinde bulunmak, şiddeti çözüm yolu olarak sürekli dile getirmek, zarar verme planlarından söz etmek, bunu arkadaş çevresinde veya sosyal medyada paylaşmak gibi davranışlar küçümsenmemelidir.”

Öğrenciler gördüklerini kime anlatacak?

Okullarda güvenli bir bildirim kültürünün oluşturulması gerektiğine dikkat çeken Zeylan, öğrencilerin endişe verici bir durumla karşılaştığında bunu rahatlıkla bir yetişkine aktarabilmesinin önemini yazdı.

“Bir öğrenci arkadaşının söylediklerinden gerçekten endişelendiğinde bunu kime anlatacağını biliyor mu? Anlattığında ciddiye alınacağını düşünüyor mu? Yoksa arkadaşları tarafından ‘ispiyoncu’ olarak görülmekten ya da olayın büyümesinden korktuğu için sessiz mi?”

Zeylan’a göre burada amaç gençleri potansiyel suçlu olarak görmek değil, gerçek risk ile yardım ihtiyacını birbirinden ayırabilecek bir sistem oluşturmak.

“Güvenli okul, yalnızca kapısında güvenlik bulunan okul değildir”

Yazısının sonunda güvenli okul kavramının yalnızca fiziksel önlemlerle açıklanamayacağını belirten Zeylan, okul içindeki iletişim ve psikolojik desteğin de güvenliğin önemli bir parçası olduğunu ifade etti.

“Güvenli okul, yalnızca kapısında güvenlik bulunan okul değildir. Öğrencinin konuşabildiği, öğretmenin gözlemini paylaşabildiği, ailenin ciddiye alındığı, psikolojik desteğe ulaşılabildiği ve riskli bir durum ortaya çıktığında ilgili insanların birbirinden haberdar olduğu okul da güvenli okuldur.”

Zeylan, yazısını ise dikkat çekici bir mesajla tamamladı.

“Çünkü şiddetin ardından yapabileceklerimizin bir sınırı vardır. Asıl gücümüz, silah sesi duyulmadan önce başlar.”